السيد عبد الكريم بن طاووس ( مترجم : مجلسي )

76

فرحة الغري ( فارسي )

( السّلام على اسم الله الرّضى و نور وجهه المضىء ) ، بعد از آن وداع فرمودند و به جانب مدينه روانه شدند و من به طرف كوفه برگشتم . باب پنجم در ذكر اخبارى كه از حضرت امام محمّد باقر ( ع ) در بيان اين معنى وارد شده . در باب پيش ذكر كرديم زيارت حضرت باقر را با پدرش - صلوات الله عليهما - ؛ ديگر آن حديث را اعاده نمىكنيم . روايت كرد پدرم به سند معتبر از ابو بصير كه گفت : سؤال كردم از حضرت امام محمّد باقر ( ع ) از موضع قبر حضرت امير المؤمنين ( ع ) . فرمود كه آن حضرت را با پدرش حضرت نوح در يك قبر دفن كردند . گفتم : فداى تو گردم ! كى آن حضرت را دفن كرد ؟ فرمود كه رسول خدا ( ص ) با ملائكه مقرّبين با بوهاى خوش و گلهاى بهشت آن حضرت را دفن كردند . و ايضا پدرم روايت كرده به سند معتبر از عبد الرّحيم قصير كه گفت : سؤال كردم از حضرت امام محمّد باقر ( ع ) از قبر مقدّس حضرت امير المؤمنين ( ع ) . فرمود كه آن حضرت در قبر نوح مدفون شد . پرسيدم كه كدام نوح ؟ فرمود كه نوح پيغمبر ( ع ) . پرسيدم كه چرا چنين كردند ؟ فرمود كه آن حضرت معصوم و راست گفتار و درست كردار خدا بود ، حق - سبحانه و تعالى - آرامگاه او را در آرامگاه شبيه او مقدّر ساخت . اى عبد الرّحيم ! بدرستى كه رسول خدا ( ص ) خبر داد به وقت وفات آن حضرت و موضع دفن آن حضرت ، پس حق - سبحانه و تعالى - حنوط از نزد خود از جهت او فرستاد با حنوط برادرش رسول خدا ( ص ) ، و خبر داد كه ملائكه قبر آن حضرت را خواهند كند و چون آن حضرت رحلت فرمود از جملهء وصيّتهائى كه به حسنين - صلوات الله عليهما - فرمود اين بود كه چون من به عالم قدس رحلت كنم مرا غسل دهيد و حنوط كنيد و در شب مرا مخفى برداريد و عقب تخت را برداريد و به هر طرف كه پيش تخت برود